Hobby - Nauka - Ratunek - Technika - Dobra zabawa - Sport
| Historia Radioamatorstwa w Polsce |
| Wednesday, 06 May 2009 14:19 |
|
There are no translations available. Historii radioamatorstwa w Polsce nie można rozpatrywać bez kilku wydarzeń światowych, które miały także wpływ na rozwój tej dziedziny w naszym kraju. Ogłoszona w 1850 r. przez Maxwella teoria drgań elektromagnetycznych dała podstawy do późniejszych eksperymentów w transmisji sygnałów przez Popowa (1895 r.) i Marconiego (1897 r.) Od ok. 1910 roku radiokomunikacją zajmują się pierwsi amatorzy. W roku 1918 powstaje pierwsze na świecie stowarzyszenie radioamatorów w USA. Od 2 listopada 1920 czynna jest pierwsza rozgłośnia radiowa na świecie,uruchomiona w Pittsburgu w USA. Na przełomie 1921/22 został sprowadzony do Poznania pierwszy w Polsce odbiornik radiowy. 26 lutego 1923 roku została zrealizowana łączność pomiędzy Francją a USA przez amatorów co było pierwszym połączeniem międzykontynentalnym. Jako poczatek radioamatorstwa w Polsce uznaje się rok 1922, kiedy to uruchomiono państwową stację telegraficzną dużej mocy miedzy innymi dla potrzeb Polskiej Agencji Telegraficznej. 3 czerwiec 1924 to dzień podpisania Ustawy Radiowej, która umożliwiała od tego momentu legalne posiadanie odbiorników radiowych. Około 1924 roku powstają we Lwowie pierwsze polskie stacje amatorskie o znakach TPAR, TPBB, TPBF. Rok 1925 to wyjazd polskiej delegacji radioamatorów na międzynarodowy Kongres do Paryża, gdzie powołano Międzynarodową Unię Radioamatorów. W dniu 6.12.1925 miała miejsce pierwsza polska łączność międzynarodowa, między stacją Tadeusza Heftmana TPAX a holenderską stacja N0PM, a w kwietniu 1926 TPAX wykonał łączność miedzykontynentalną ze stacją U1AAO z USA. W tym samym roku powstają kluby amatorskie we Lwowie LKK i Warszawie PKRN. W następnych latach powstają kluby w Poznaniu oraz w Wilnie. Od 1 stycznia 1929 zostaje wydawany miesięcznik Krótkofalowiec Polski, który do dziś pozostaje oficjalnym pismem naszego Związku. W tym samym roku Ministerstwo Poczty i Telegrafu wydaje pierwsze osiem licencji z prefiksem SP. W dniach 22-24 luty 1930 roku zostało zwołane zebranie radioamatorow polskich na którym powołano do życia Polski Związek Krótkofalowców, którego prezesem został wybitny elektronik prof. Janusz Groszkowski. W grudniu 1933 PZK organizuje międzynarodowe zawody krótkofalarskie, których spadkobiercą są obecne SP DX-Contest. Po wojnie, w 1947 krótkofalowcy polscy zaczęli odtwarzać struktury PZK wg przedwojennego statutu, był to status legalny, ale nie w pełni formalny (brak zatwierdzenia statutu przez władze PRL). Do 1950 r. powstały Oddziały PZK w kilku miastach wojewódzkich i wydano kilkanaście licencji. W lipcu 1950, na zasadzie odgórnego zarzadzenia władz PRL, PZK został wraz z wieloma innymi organizacjami - (Liga Morska, Auto-mobil Klub, TPŻ i wiele innych) ? połączony w jedną wielofunkcyjną organizację: Liga Przyjaciół Żołnierza. Dopiero 11 stycznia 1957 odbył się Walny Zjazd Delegatów na którym reaktywowano PZK z prezesem Anatolem Jeglińskim SP5CM. Przynależność do Związku była praktycznie od tego czasu obowiązkowa, a działalność PZK była finansowana z funduszy państwa. Od roku 1990 Związek nasz jest organizacją samofinansujacą się, a przynależność do PZK nie jest obowiazkowa dla radioamatorów. PZK jest wydawcą kilku dyplomów specjalistycznych, organizuje zawody krajowe i międzynarodowe, prowadzi biura wymiany kart QSL z całym światem, oraz jest jedynym reprezentantem radioamatorów wobec polskich władz państwowych. Prezesi PZK od roku 1930: * Janusz Groszkowski * Zdzisław Karaffa-Krauterkraft SP1KK * Tadeusz Malarski * Eugeniusz Plestrzyński SP1LY * Janusz Żarnecki * Wacław Ponikowski SP5FD * Anatol Jegliński SP5CM * Konrad Kozłowski SP5KK * Mieczysław Jędrychowski SP5MI * Leon Kołatkowski SP5PZ * Andrzej Zieliński SP5LVV * Jerzy Rutkowski SP5JR * Krzysztof Słomczyński SP5HS * Ryszard Grabowski SP3CUG * Marek Kuliński SP3AMO * Piotr Skrzypczak SP2JMR Podziel się: |